Obecnie środki bezpieczeństwa przeciwpożarowego są wymagane przez prawo wszędzie tam, gdzie gromadzi się duża liczba osób: w biurach, salach konferencyjnych, obiektach przemysłowych lub innych użytkowych przestrzeniach publicznych i komercyjnych. Norma DIN EN 13501 ma zastosowanie do produktów budowlanych w Europie i obejmuje wszystkie elementy i materiały budowlane, w tym szkło. Bardziej precyzyjną definicję szkła można również znaleźć w normie DIN EN 357.
Europejskie rozporządzenie dla wyrobów budowlanych reguluje postępowanie z wyrobami budowlanymi na podstawie wprowadzonych norm. Muszą one być oznakowane znakiem CE, a następnie mogą być sprzedawane i użytkowane w całej Europie. Dotyczy to na przykład otwieranych okien, drzwi i bram w ścianach zewnętrznych. Jeśli nie istnieje jeszcze norma dla produktu budowlanego, to zamiast tego należy wprowadzić krajowe dopuszczenia do stosowania w budownictwie, takie jak krajowe certyfikaty lub aprobaty. Dotyczy to drzwi i przeszkleń stałych w ścianach wewnętrznych, a zatem także odpowiedniego szkła ogniochronnego.
Celem stosowania wszystkich konstrukcyjnych środków ochrony przeciwpożarowej jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się ognia i dymu z jednej strefy pożarowej do drugiej. Szkło również musi spełniać ten wymóg. Jednak standardowe przeszklenia nie stwarzają prawie żadnej odporności ogniowej. Dzieje się tak dlatego, że w przypadku pożaru różnice temperatur między palącym się pomieszczeniem a pomieszczeniem, które ma być chronione, oznacza utratę szczelności pomiędzy nimi. Dlatego stosuje się tutaj specjalne szkło ogniochronne. W wielu miejscach służą one ochronie dróg ewakuacyjnych i klatek schodowych chroniąc przed oddziaływaniem ognia i dymu, aby umożliwić ludziom bezpieczne opuszczenie budynków w przypadku pożaru. Ponadto ma to na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się ognia w przypadku małych odległości między budynkami (≤ 5 m) oraz budynkami granicznymi (≤ 3 m).
Jeśli szkło ogniochronne jest zaprojektowane jako szkło laminowane bez funkcji izolacyjności termicznej, zastosowanie ma norma EN 14449, natomiast w przypadku szyb zespolonych, zastosowanie ma norma EN 1279. W zależności od wymagań dla danego budynku, muszą one zapewniać ochronę przez 15, 30, 45, 60, 90, 120, 180 lub 240 minut. W Niemczech w prawie budowlanym wymieniono tylko 30, 60, 90 i 120 minut.
Przeszklenia z oznaczeniem "G" (w Niemczech) lub "E" (na poziomie europejskim) umożliwiają wprawdzie przegrodzenie pomieszczenia, ale nie stanowią ochrony przed pełną przepuszczalnością promieniowania cieplnego. Nie są one ogniochronne ani ogniotrwałe i dlatego mogą być stosowane jako przeszklenia przeciwpożarowe tylko w ograniczonym zakresie. Jeśli natomiast oszklenie jest oznaczone jako "F" (w Niemczech) lub "EI" (na poziomie europejskim), zapewnia ono przegrodzenie pomieszczenia i izolację termiczną w przypadku pożaru. Oznacza to, że najgorętszy punkt szyby nie może nagrzewać się więcej niż do 180°, średnia wartość z kilku punktów wynosi 140°. Na poziomie europejskim istnieje również oznaczenie "EW". Wskazuje ono przegrodzenie pomieszczenia i ograniczenie promieniowania cieplnego wynoszące 15 kW/m². Oznaczenie literowe połączone jest z czasem zapewnienia ochrony - np. F30 lub EI30.